Re: Didolux - "La langue du chien" Semois
Geplaatst: 24 aug 2013 09:25
In ons weekje Ardennen nog even in Rochehaut geweest.
(sidenote - het bij de expeditieleden van de Semois-run van een jaar of twee - of is dat al drie jaar? - geleden bekende 'La Cabane' is er nog steeds, met dezelfde patron, die nog steeds zijn frieten bakt in ossewit... vrouw en kinderen waren het er over eens : zulke lekkere friet hadden ze nog nooit gegeten)
Beetje daar voorbij, ook vlak tegen de kerk is het tabak/soevenirwinkeltje van de familie Didot. Dat is gelijk ook de fabrikant van deze Didolux.
Langue de chien, zo leerde ik, zou slagen op het feit dat voor deze tabak de kleinere bladeren gebruikt worden, die inderdaad met wat verbeelding op een hondentong lijken. Het kleinere blad zorgt voor intensere smaak. Waarschijnlijk ook de reden dat meerdere fabrikanten deze naam gebruiken.
Even een praatje geslagen met de man, die inderdaad niet echt vrolijk in het leven staat... volgens hem is het over een jaar of twee gedaan met de echte Semois, en blijven er enkel wat merknamen en een 'type' benaming over. Toen ik hem vertelde dat zijn concurrent in Corbion (Vincent Manil) via ons forum (ik hield het simpel en zei 'een kameraad') 20 kilo richting Amerika had gestuurd was hij daar ook niet echt blij mee. Flarden van zijn uitspraken :
- met de taksen wordt je er niet rijk van
- hij kan beter zwijgen, want hoe meer ruchtbaarheid, hoe sneller alles op zal zijn
- hij moet er niet van leven, want zijn dagtaak is het onderwijs, de tabak is slechts hobby...
Afin, niet echt concullega's maar echt concurrenten.
Er kan ook niet echt een lachje af bij die kerel. Echte zuurpruim. Ook 25 jaar terug, toen ik er af en toe eens sigaartjes ging kopen gaf hij mij die indruk al, trouwens.
Maaaarrrr : errug lekkere Semois !
(sidenote - het bij de expeditieleden van de Semois-run van een jaar of twee - of is dat al drie jaar? - geleden bekende 'La Cabane' is er nog steeds, met dezelfde patron, die nog steeds zijn frieten bakt in ossewit... vrouw en kinderen waren het er over eens : zulke lekkere friet hadden ze nog nooit gegeten)
Beetje daar voorbij, ook vlak tegen de kerk is het tabak/soevenirwinkeltje van de familie Didot. Dat is gelijk ook de fabrikant van deze Didolux.
Langue de chien, zo leerde ik, zou slagen op het feit dat voor deze tabak de kleinere bladeren gebruikt worden, die inderdaad met wat verbeelding op een hondentong lijken. Het kleinere blad zorgt voor intensere smaak. Waarschijnlijk ook de reden dat meerdere fabrikanten deze naam gebruiken.
Even een praatje geslagen met de man, die inderdaad niet echt vrolijk in het leven staat... volgens hem is het over een jaar of twee gedaan met de echte Semois, en blijven er enkel wat merknamen en een 'type' benaming over. Toen ik hem vertelde dat zijn concurrent in Corbion (Vincent Manil) via ons forum (ik hield het simpel en zei 'een kameraad') 20 kilo richting Amerika had gestuurd was hij daar ook niet echt blij mee. Flarden van zijn uitspraken :
- met de taksen wordt je er niet rijk van
- hij kan beter zwijgen, want hoe meer ruchtbaarheid, hoe sneller alles op zal zijn
- hij moet er niet van leven, want zijn dagtaak is het onderwijs, de tabak is slechts hobby...
Afin, niet echt concullega's maar echt concurrenten.
Er kan ook niet echt een lachje af bij die kerel. Echte zuurpruim. Ook 25 jaar terug, toen ik er af en toe eens sigaartjes ging kopen gaf hij mij die indruk al, trouwens.
Maaaarrrr : errug lekkere Semois !