Waarom zoveel pijpen

Door Jan Kusters

Moderator: janneman

Gebruikersavatar
janneman
Berichten: 6290
Lid geworden op: 14 feb 2009 17:17
Locatie: Sittard
Contacteer:

Waarom zoveel pijpen

Berichtdoor janneman » 14 feb 2009 21:51

Waarom zoveel pijpen

Een pijproker koestert zijn pijpen. Dat is begrijpelijk; een pijp kost heel wat meer dan een sigaret of een sigaar, en een pijp wordt ook niet weggegooid na één keer roken. Maar de liefde van de pijproker voor zijn parafernalia gaat verder, veel verder dan dat. Terwijl vrouw en bloedjes van kinderen machteloos toekijken en het huis op instorten staat, poetst de pijproker zijn pijpen, en hij wordt beschuldigd van een of andere vorm van fetisjisme. Ze zien uitpuilende pijpenrekken en een pijproker die stad en land afzoekt naar een nieuwe pijp, en zij vermoeden ongeremde verzamelwoede. Maar voor de pijproker vormen zijn pijpen een deel van zijn leven, bijna een deel van zijn lichaam.

Ooit eens raakte ik een pijp kwijt. Geen bijzondere pijp, geen dure pijp, gewoon een nogal goedkope pijp, en ik kon hem niet meer vinden. Vijf jaar later was ik nog steeds niet over het verlies heen; met 60 pijpen in mijn appartement waren er nog steeds momenten waarop ik eigenlijk die speciale pijp wilde roken. Mijn hand herinnerde zich hoe de pijp voelde, en na al die jaren kon ik me de pijp nog zo nauwkeurig herinneren dat ik hem zo kon uittekenen. Dat heb ik zelfs daadwerkelijk gedaan, en ik heb die tekening naar de fabrikant opgestuurd. De tekening was nauwkeurig genoeg; ze herkende het model uit de vele honderden pijpmodellen die ze in productie hadden, en lieten mij weten dat de pijp nog steeds in productie was...Ik heb hem besteld, en na vele jaren voelde de nieuwe pijp aan als de handdruk van een lang verloren vriend. Ik heb een week lopen grijnzen.

Er zijn verschillende redenen voor deze drang naar pijpen. Natuurlijk is er de simpele drang naar verzamelen. Als deze pijp van die bepaalde fabrikant zo goed bevalt, zijn al zijn andere pijpen dan ook zo aangenaam? En dan heb ik er twee, maar mijn tafelrekje biedt eigenlijk plaats aan een setje van drie bij elkaar passende pijpen... En wie wil niet een model zoals ook opa vroeger rookte? En als je van Sherlock Holmes houdt dan moet er toch zeker ook zo'n 'Sherlock Holmes Pijp' in de verzameling zitten niet? (Ja ja, ik weet het, als U even doorleest in “mijn pijpenrek” dan zult U het hele verhaal over dit misverstand ontdekken). Is dat dan alles? Pure, onverdunde hebzucht? Nee natuurlijk.

De voornaamste reden om meerdere pijpen te hebben is eenvoudige pijp-natuurkunde. Een pijp kan nu eenmaal niet telkens opnieuw, dag in dag uit gerookt worden. Een pijp heeft rust nodig. Een pijp moet afkoelen en drogen voordat ze opnieuw gerookt kan worden, en eigenlijk moet om die reden een pijp hooguit een keer per dag gerookt worden. Zonder die rust gaat een pijp stinken, de pijp gaat steeds vaker uit, en de rook is scherp en bijt op de tong. Afkoelen zal iedereen wel duidelijk zijn, maar drogen? Kwijlt de pijproker in zijn pijp, als de eerste de beste koperblazer uit een fanfare? Dat niet, maar bij verbranding van tabak komt water vrij, en op die manier wordt de pijp van binnen nat en klam. Daardoor zal een pijp bij de 2e keer roken zonder rust moeilijker blijven branden. Om de pijp toch aan de praat te houden zal de pijproker dus sneller en harder moeten trekken, en daardoor loopt de temperatuur in de kop hoog op; de rook wordt dan scherp en bijtend... Rust voor de pijp dus, en zo heeft een pijproker al snel evenveel pijpen nodig als hij per dag wil roken. Dat zijn twee pijpen voor de bescheiden roker, en een tiental pijpen voor de roker die met zijn pijp vergroeid is... Je zou denken dat het probleem van de immer groeiende pijpenverzameling daarmee helder beschreven en afgebakend is.

Helaas, zo simpel is dit leven nooit. Natuurlijk rookt men een lichte, subtiele baaitabak niet uit dezelfde pijp als de zware Latakia; die baai zou niet eens te proeven zijn boven de achtergebleven Latakia walm. Daar moet dus op z'n minst een afzonderlijke pijp voor komen. Of meer dan een, als U meerdere pijpen met baai wilt roken.
En niemand maakt me wijs dat die zoete Deense mixture ongestraft uit een pijp gerookt kan worden waar gisteren Perique in zat. U drinkt toch ook geen bier uit een borrelglas, nietwaar?
En kan iemand leven zonder zo'n beschaafde prince met zijn kleine kop, om als eerste te roken op een rustige zondag, na de gebakken eitjes, bij de koffie en nog voordat we in de dubbeldikke zaterdagkrant duiken? Begrijpt U het nu? Er is een systeem in deze waanzin...

Meer dan één pijp dus. En dat hoeft niet eens allemaal bruin gebeitst hout te zijn... Naast de houten pijp waar iedereen als eerste aan denkt zijn er ook pijpen gemaakt van meerschuim (een wit, zacht gesteente), van maiskolven, van aardewerk, porselein, glas, metaal, schelpen en noem maar op. Niet alles levert even rookbare pijpen op en veel van de meer exotische pijpen bieden meer historische waarde dan rookgenot. Maar de eerste drie: hout, meerschuim en maiskolf, hebben de moderne roker toch wel zoveel rookgenot te bieden, dat het verstandig is om daar iets meer van af te weten.

Terug naar “Pijprokerskennis”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast